Τον Μάρτη σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας δημοσιεύτηκε παρέμαση, απόσπασμα της οποίας είναι τα παρακάτω: «Το κάπνισμα της μαριχουάνας ανακουφίζει σημαντικά από τον πόνο μιας ασθένειας που λέγεται περιφερική νευροπάθεια, κανένα συμβατικό παυσίπονο ούτε καν η μορφίνη δεν έχει αυτό το αποτέλεσμα. Τι περιμένουν λοιπόν για να νομιμοποιήσουν την χρήση της για ιατρικούς λόγους»;

Ας παρακάμψουμε το γεγονός ότι όλες οι μελέτες αποδεικνύουν πως οι εννέα στους δέκα που έχουν πέσει στην ηρωϊνη έχουν περάσει από το χασίς και ας πάμε κατ’ ευθείαν στην «ανανεωτική» αντίληψη περί “ιατρικής” χρήσης των ναρκωτικών, ποια είναι η αλήθεια;

Στις αρχές του 19ου αιώνα πραγματοποιούνται μαζικές εισαγωγές οπίου στην Αμερική σαν φάρμακο για την αντιμετώπιση πόνων. Λίγα χρόνια αργότερα ο αριθμός των οπιομανών ανερχόταν σε χιλιάδες.

Το 1832 παράγεται για πρώτη φορά το εκχύλισμα της κοδεϊνης σαν φάρμακο για τον βήχα και την αντιμετώπιση της εξάρτησης από το όπιο.

Το 1856 παράγεται η ενέσιμη μορφίνη. Διαφημίστηκε σαν αναλγητικό θαύμα.

Σε λίγα χρόνια η μορφινομανείς ήταν χιλιάδες.

Το επόμενο φάρμακο που λανσαρίστηκε στην αγορά σαν φάρμακο για τους μορφινομανείς και τους εξαρτημένους από την κοδεϊνη ήταν η κοκαϊνη.

Το 1898 η εταιρεία “BAYER” παρουσιάζει το φάρμακο των φαρμάκων, κυκλοφορεί ελεύθερα στην αγορά και υπόσχεται το τέλος κάθε πόνου και το τέλος της κάθε εξάρτησης από όλα τα ναρκωτικά. Το “φάρμακο” αυτό ήταν η ηρωϊνη. Σε 15 χρόνια οι ηρωϊνομανείς στις ΗΠΑ ήταν πάνω από 200.000.

Αργότερα το 1943 μια άλλη εταιρεία η “BOECHST” λανσάρει το δικό της “φάρμακο” την μεθαδόνη. Είναι ενα συνθετικό παράγωγο της μορφίνης που από την δεκαετία του 60 προωθείται σαν ιατρικό σκεύασμα κατά της εξάρτησης. Σήμερα οι εξαρτημένοι ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες.

Η ΔΑΣ με την ευκαιρία αυτή θέλει να αναδείξει τις αιτίες που γεννούν αυτό το τραγικό πρόβλημα σε χιλιάδες νέους κυρίως ανθρώπους, στην οικογένειά τους και σ’ όλη την κοινωνία. Δεν είναι ελεύθερη επιλογή κανενός, η εξαθλίωση και ο θάνατος. Είναι η ανασφάλεια, η κυριαρχία της απουσίας οραμάτων, η ανεργία, η δουλειά χωρίς δικαιώματα, η φτώχεια, οι ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση, το στημένο δίχτυ της υποκουλτούρας, που καθορίζουν το χαρακτήρα αυτής της τραγωδίας.

Είναι ο νόμος του καπιταλιστικού συστήματος, της αύξησης των κερδών της πλουτοκρατίας με την εκμετάλλευση των εργαζομένων και την περιθωριοποίηση όσων “περισσεύουν”. Τραγική επιβεβαίωση αποτελεί η αλματώδης αύξηση παραγωγής οπιούχων στο ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ από τότε που εγκαταστάθηκαν τα στρατεύματα κατοχής του ΝΑΤΟ.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. όπως και οι προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ, έχει σοβαρές ευθύνες.

Απόδειξη αυτής της ολέθριας πολιτικής είναι ότι αυτή τη στιγμή ακόμη και οι εργαζόμενοι στα ελάχιστα κέντρα πρόληψης βρίσκονται απλήρωτοι επί μήνες. Τα κέντρα αυτά παρόλο που έχουν καταξιωθεί είναι υπό διάλυση από το Υπουργείο η χορήγηση ναρκωτικών από τα Νοσοκομεία και η δυνατότητα σε ιδιωτικές κλινικές και ιδιώτες να κάνουν θεραπεία, να εμπορεύονται δηλαδή άγρια τον ανθρώπινο πόνο.

Εμείς λέμε όχι σ’ όλα τα ναρκωτικά λέμε στην νεολαία “Να μην φτιάχνεται στα μέτρα τους να ζήσει ελεύθερα”.

Είμαστε αντίθετοι τόσο με την ισχύουσα κατασταλτική πολιτική που φυλακίζει τους χρήστες και αφήνει ελεύθερους τους εμπόρους όσο και με τις πολιτικές της διαχείρισης του προβλήματος.

Οι θεωρίες περί ελεύθερης χρήσης των δήθεν μαλακών ναρκωτικών υπονομεύουν τον αγώνα κατά της εξάρτησης και διογκώνουν το πρόβλημα.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση είμαστε αντίθετοι με τις πολιτικές της νομιμοποίησης των υποκατάστατων στηρίζοντας ταυτόχρνα την μόνη ρεαλιστική λύση που είναι η ενίσχυση των προσπαθειών πρόληψης - θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης με αποκλειστικά δημόσια δωρεάν προγράμματα. Θα πρέπει λοιπό να εφαρμοστούν:

– Προγράμματα πρωτογενούς πρόληψης και αγωγής υγείας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα στα χρόνια του Γυμνασίου που είναι κρίσιμη περίοδος για την εμπλοκή με τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών.

– Ειδικά προγράμματα κοινωνικής και εκπαίδευτικής ενίσχυσης των “αδύνατων” μαθητών που κινδυνεύουν να εγκαταλείψουν πρόωρα το σχολείο.

– Στελέχωση των σχολικών βαθμίδων με εκπαιδευμένους κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, σχολικούς γιατρούς.

– Εκπαίδευση των καθηγητών σε θέματα που σχετίζονται με τη χρήση ουσιών.

– Δημιουργία σχολών γονέων που θα εκπαιδεύουν τους γονείς στους τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος των ναρκωτικών.

– Δημιουργία ολοκληρωμένου φάσματος υπηρεσιών απεξάρτησης που θα περιλαμβάνει ικανό αριθμό κέντρων ενημέρωσης, θεραπευτικών κοινοτήτων, ειδικών σχολείων και προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης.

– Δημιουργία θεραπευτικών κοινοτήτων στις φυλακές και τα καταστήματα κράτησης εφήβων με την παράλληλη ανάπτυξη μονάδων επανένταξης των αποφυλακισμένων.

– Δημιουργία από το ΕΣΥ μονάδων σωματικής απεξάρτησης για τους χρόνιους χρήστες.

– Ειδικά προγράμματα κατάρτισης, απασχόλησης που θα βοηθούν τους πρώην χρήστες να βρουν δουλειά.

Πέρα από τα παραπάνω θα πρέπει στο Δήμο μας να ληφθούν και άλλα προληπτικά μέτρα.

Αν αναλογισθούμε ότι μια από τις κυριότερες αιτίες που οι νέοι πέφτουν στα ναρκωτικά είναι η ανεργία η αβεβαιότητα για το μέλλον. Θα πρέπει να δούμε τι δυνατότητες υπάρχουν στην περιοχή μας για την αντιμετώπιση αυτής της μάστιγας.

Η ΛΑΡΚΟ με αποκλειστικά δημόσιο χαρακτήρα να δημιουργήσει μονάδα ανοξείδωτου χάλυβα, ομάδα, επεξεργασίας της σκουριάς και μονάδα εκμετάλλευσης του διοξειδίου του άνθρακα.

Έτσι θα δημιουργηθούν πολλές θέσεις εργασίας για τα παιδιά μας, δεν θα φεύγουν για τα αστικά κέντρα και να ερημώνουν τα χωριά μας. Τα παιδιά μας θα έχουν προοπτική στη ζωή τους, οράματα για το μέλλον τους και δεν θα οδηγούνται στα σημερινά αδιέξοδα και στα ναρκωτικά.

Αυτά βέβαια δεν μπορούν να γίνουν με την πολιτική που ασκείται χρόνια τώρα από τον Δήμο, το Σωματείο εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ και την ίδια την ΛΑΡΚΟ με τους εργολάβους και τα ψίχουλα που δίνουν στους εργαζομένους, με τις απολύσεις όσων αντιδρούν και αγωνίζονται για τα αυτονόητα ή με τις προσλήψεις που θέλει να κάνει η Δημοτική αρχή με τετράωρα, 18μηνα δηλαδή ομήρους γεμάτους αβεβαιότητα για το μέλλον.

Χρειάζεται λοιπόν συνολική αλλαγή πολιτικής στο Δήμο μας και στη χώρα γενικότερα γιατί αυτό το σύστημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά μας.

Αυτό το σύστημα εξασφαλίζει μόνο τα κέρδη της πλουτοκρατίας.

Για την ΔΑΣ
Ο Δημοτικός Σύμβουλος
Δημήτρης Γρούντας